zondag 8 juli 2012

Exuvium

 zonsopkomst

Gisteren liepen er een paar dingetjes mis. Ten eerste stond ik iets te laat op om voor zonsopkomst ter plekke te zijn. Maar ja dat komt ervan wanneer je de avond vantevoren veel te laat naar bed gaat. Dus toen ik 's morgens bij een waterplasje was aangekomen stond de zon al aan de hemel en de kleuren transformeerden snel van oranje naar geel/wit. In mijn hoofd had ik een plaatje van een libelle met de zon op de achtergrond. Het magische moment was al voorbij en de zoektocht naar een libelle moest nog starten. Resultaat van de zoektocht is bovenstaande foto. Niet helemaal wat ik in gedachten had maar je ziet in ieder geval de bedoeling.

lantaarntjes

De ochtenddauw zorgt voor verschillende lichtkringen in de foto. Na het missen van het magische moment ging ik op zoek naar andere fotokansen. Deze twee lantaarntjes bleven goed zitten maar de tweede misser van de dag speelde me parten. In de ochtendhaast had ik mijn telelens in een andere tas geladen om gewicht te besparen. Maar met mijn slaperige ogen had ik niet in de gaten dat de snelkoppelingsplaat van het statief op de telelens was bevestigd. Nu stond ik in het veld met een praktisch onbruikbaar statief. De fotocamera was wel op het statief te schroeven maar zonder balhoofd ben je dan wel heel erg beperkt in bewegingsvrijheid. Kaderen moet gebeuren op basis van in en uitschuiven van statiefpoten. Bepaald geen pretje en erg tijdslurpend kan ik je zeggen. "Be prepared" verkondig ik altijd en dat is ook een van de redenen waarom ik meestal een zware rugzak door het veld sjouw. Nu was ik niet voorbereid en dat betaalde zich terug in een vergeten snelkoppelingsplaatje. In en uitschuiven van de statiefpoten werkte op een gegeven moment zo op mijn zenuwen dat ik uiteindelijk uit de hand ging schieten met het statief als ondersteuning van mijn arm. Met meer scherpte problemen in de foto's, dan me lief was, tot gevolg.

 uitsluipen van libelle uit het exuvium

Wat ik verder nog tegenkwam was een libelle die uit haar exuvium aan het kruipen was. Na het uitsluipen kruipen de libelles op de lege huid om hun vleugels op te pompen met lucht, te laten drogen en uit te harden.
Dat proces heb ik niet helemaal afgewacht maar er wel een tijdje vanaf een krukje naar gekeken. Even wreef ik in mijn ogen vanwege de slaap en toen ik weer opkeek zat de libelle helemaal op de lege huid. Het volledig uitsluipen zelf had ik dus ook al gemist. Nu werd het tijd om 10 meter verder op een bankje te liggen en mijn ogen even te sluiten. En zo hoorde ik patrijzen, veldleeuwerik, grote bonte specht, spotvogel en kleine karekiet in de vroege ochtend voor me zingen terwijl het zonnetje op mijn gezicht scheen. Er zijn mindere plekken denkbaar om even bij te komen. Ook dit is genieten van de natuur.

6 opmerkingen:

  1. Mooie eerste foto hoor! Ik begrijp waar je naar toe wilt. Het licht is te hard nu maar dat komt de volgende keer goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Toch vind ik de eerste foto heel erg mooi. De rest ook hoor, het uitsluipen is natuurlijk heel bijzonder om mee te maken, het duurt alleen verschrikkelijk lang.
    Mooie woorden zoals je het genieten van de natuur omschrijft, daar kan ik me helemaal in vinden.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Toch een wereldfoto van de Libel met opgaande zon. Ik moet eigenlijk toch eens vroeg opstaan...

    Groet,

    Ben

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooie platen Jowan...vooral foto1 is een topplaat!


    Gr,

    Remco

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nou Jowan, het zat dan eventjes niet mee, maar die eerste foto vind ik toch wel schitterend hoor!

    Ja, modderen met die statiefpoten lijkt me helemaal niks, ik vind macro met statief sowieso al heel erg onhandig, je hebt nooit ruimte genoeg, zit altijd met die poten in de knoop, wat een nare hobby hebben we toch ;-)

    Om te voorkomen wat jou gebeurde met het spelkoppelingsplaatje heb ik meerdere plaatjes, misschien een tip?

    Jammer dat de uitsluiping van de laatste foto net niet scherp genoeg is, maar het moment is natuurlijk fantastisch.

    Ik wens je een goede herkansing.

    Groetjes
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Jowan,

    Leuk en herkenbaar bericht. We vergeten allemaal wel eens wat maar sommige van ons overkomt dat wat vaker dan de ander. Mijn beruchte vergissing (al 2x gebeurd) is om zonder geheugenkaartje te vertrekken; kan je beter je statiefplaatje vergeten.

    Ik vind die eerste foto al heel aardig hoor dus ben benieuwd naar je ideaalplaatje.

    Wat heerlijk, op zo'n bankje liggen en dan lekker luisteren. Soms moet je dat gewoon doen.

    Groeten, Robert

    BeantwoordenVerwijderen