zaterdag 7 mei 2011

Lesbos 1


Vroeg vertrekken met het vliegtuig heeft nadelen maar ook zeker zijn voordelen. Zo kwamen we kwart voor acht (lokale tijd) al aan op het vliegveld van Mitilini. Het eerste onderkomen lag helemaal aan de andere kant van het eiland in het plaatsje Sigri. Nadat we daar in de middag waren aangekomen bleef er nog voldoende tijd over om even de velden in te rijden. Ook al had ik een nacht slaap overgeslagen, de drang om meteen de natuur te verkennen overwon de moeheid. Een van de soorten die ik op die eerste middag al tegenkwam was de ortolaan. Op een of andere manier heb ik iets met ortolanen. Daar kan ik geen genoeg van krijgen. Dat zou op Lesbos helemaal goedkomen bleek achteraf want in het westen kwamen we heel veel bruinkeelortolanen tegen. Op bovenstaande foto een van de weinige "gewone" ortolanen die ik heb waargenomen.


Behalve een paar hoofdwegen kent Lesbos ook vele slechte binnenwegen. Slecht om over te rijden maar vaak wel rijk aan natuur. Een rivier oversteken gaat dan via een doorwaadbare plaats waar kiezels of beton in de rivierbedding liggen om het oversteken te vergemakkelijken. Die doorwaadbare plaatsen zijn uitstekende plekjes om eens stil te staan. Vaak fourageren er reigers of steltjes die niet opschrikken van een auto. Zo gebeurde het dat deze bosruiter op een paar meter van de auto gewoon bleef staan voor de foto.


De mooiste waarneming van de dag was toch wel de woudaap die ook al op hele korte afstand van de auto bij een poeltje zat. Het bleken er zelfs twee te zijn toen we eenmaal verder rondkeken. Op een gegeven moment sloop er een predator langzaam naar een van de woudaapjes. Oftewel er kroop behoedzaam een kat naderbij zonder dat de woudaap het zag. Dat aanstaande drama wilde ik echt niet beleven, deed de autodeur open en liep naar de kat toe om die weg te jagen. Dat lukte natuurlijk zonder problemen maar de twee woudapen hielden het ook meteen voor gezien en vlogen weg. Jammer maar het was wel een hele fraaie waarneming.


Een van de vogels die je overal tegenkomt is het paapje. Soms had ik het idee dat, wanneer ik een foto van een vogel wilde maken, er plots een paapje als model ging zitten. Zo vaak kwamen we ze tegen. Ik geef ze geen ongelijk want het blijven mooie vogeltjes.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen